Jan Kempiński urodził się w 1921 roku w Jaskółkach koło Ostrowa Wielkopolskiego. W grudniu 1939 roku rozpoczął działalność konspiracyjną. Wywieziony na roboty przymusowe do Westfalii, został aresztowany przez gestapo za sabotaż. Po ucieczce przedostał się do okupowanego kraju.
Służba w Armii Krajowej
W Górach Świętokrzyskich walczył w oddziale Eugeniusza Kaszyńskiego „Nurta”, należącym do zgrupowań Jana Piwnika „Ponurego”. Posługiwał się dokumentami na nazwisko Jan Nowak. W 1944 roku znalazł się na Lubelszczyźnie, gdzie uczestniczył w działaniach Armii Krajowej i akcji „Burza”.
Powrót do Wielkopolski
W 1945 roku wrócił w rodzinne strony i zorganizował oddział związany z Wielkopolską Samodzielną Grupą Ochotniczą „Warta”. Jego działalność zakończyło rozbicie formacji pod Odolanowem. Zatrzymany w grudniu 1945 roku, został skazany na śmierć i stracony 21 czerwca 1946 roku w Poznaniu.
22 września 1992 roku Sąd Wojewódzki w Poznaniu unieważnił wyrok. Szczegóły życiorysu, rozbieżności w źródłach oraz bibliografia znajdują się w pełnym opracowaniu.